Hongarije: 30 Jaar Reizen en Wortels

Par Gabriel Goldberg 13 april 2026 4 min leestijd

Er zijn landen die je bezoekt, en landen die in je voortleven — soms ondanks jezelf. Mijn eerste kennismaking met Hongarije dateert van eind jaren '90. In die tijd droeg het land nog de sporen van een voorbij tijdperk, gehuld in een rauwe, bijna melancholische poëzie. Nu, meer dan 30 jaar later, terwijl een nieuwe, diep Europese lentewind door het land lijkt te waaien, is het tijd om terug te blikken. Dit is geen gewoon reisverslag. Het is een heldere blik op een land waarmee mijn familie door de geschiedenis verbonden is — een geschiedenis van wortels, maar ook van wonden. Het is ook een oprecht eerbetoon aan een natie die zich voor mijn ogen opnieuw uitvond, en aan mijn Hongaarse vrienden wier loyaliteit en menselijke warmte de tijd trotseren. 1. Boedapest: De Metamorfose van de Parel van de Donau Ik heb Boedapest zien transformeren. Eind jaren '90 verborgen de door de geschiedenis zwartgeblakerde gevels schatten die alleen ingewijden kenden. Vandaag straalt de hoofdstad. Het majestueuze neogotische Parlement langs de Donau heeft er nog nooit zo trots uitgezien. Het Heldenplein ( Hősök tere ) en het Museum voor Schone Kunsten bewaken nog steeds de Andrássy-laan, maar met een nieuwe energie. Het Hongaarse Parlement, majestueus symbool van Boedapest Het Heldenplein (Hősök tere), bewaker van het nationale geheugen Het Museum voor Schone Kunsten aan de Andrássy-laan Toch blijft de ziel van Boedapest intact. Ze is te vinden in de mystieke stoom van de Gellértbaden, onder dat Art…