Rome te voet: dagboek, Pantheon, Trevi, Bernini en Navona

Par Gabriel Goldberg 5 juni 2026 5 min leestijd

Sommige steden bezoek je. Rome doorkruis je — zoals je bladzijden omslaat van een boek waarvan je de helden al kent. Gisteren liep ik. Geen reisroute, geen schema — alleen mijn stappen, van het Pantheon tot het Piazza della Repubblica , via de Trevifontein , Bernini's Extase van de heilige Teresa , een keizerlijke boog bij het Forum en Agrippa's koepel tijdens het blauwe uur. Dit is wat de stad me die dag gaf. Piazza Navona, eerste decor Piazza Navona, de koepel van Sant'Agnese in Agone, de obelisk en de Fontana del Moro — Rome. 's Ochtends ruikt Piazza Navona nog niet naar koude koffie en ansichtkaarten. De koepel van Sant'Agnese in Agone , de obelisk uit het circus van Maxentius, de Fontana del Moro — alles is er, in stereo. En dan die enorme Prada-affiche, neergezet als een hedendaags doek aan de voet van de barok: Rome is nooit bang om eeuwen op te stapelen. Het is een stad die met zichzelf samenwerkt. Ik blijf even hangen. Ik denk aan Brussel, mijn kunststad waar muurschilderingen en straatmeubilair elkaar antwoorden — Rome doet hetzelfde, vierhonderd jaar eerder, met een onbeperkt marmerbudget. De Trevifontein: het cliché dat overeind blijft De Trevifontein, Palazzo Poli op de achtergrond, gevoed door het Acqua Vergine-aquaduct. Je komt bij de Trevifontein aan en weet precies wat je gaat zien. En toch. De massa van Palazzo Poli, het water zo bleekgroen dat het op glas lijkt, Oceanus op zijn wagen getrokken door de zeepaarden van Pietro Bracci — het werkt. Het cliché…