Sicilië: de grote smeltkroes der mediterrane beschavingen
Par Gabriel Goldberg21 april 20268 min leestijd
Arabisch-Normandische architectuur, Byzantijnse mozaïeken, fusiekeuken: Sicilië, het culturele laboratorium van de Middellandse Zee, verteld van Palermo tot…
Als er één land in Europa de titel "cultureel continent" verdient, dan is het wel Sicilië. Geplant midden in de Middellandse Zee, op gelijke afstand van Tunis en Rome, is dit eiland van 25.711 km² drie millennia lang het voorwerp geweest van alle begeerten. Feniciërs, Grieken, Romeinen, Byzantijnen, Arabieren, Normandiërs, Zwaben, Anjous, Aragonezen, Spanjaarden, Bourbons — allen kwamen. Maar belangrijker nog: allen bleven. Dit is geen eenvoudige co-existentie: het is een smeltkroes uniek in de wereld. Een fusie die je leest op de muren van kathedralen, voelt in de georganiseerde chaos van de markten van Palermo en proeft in een bord viscouscous in Trapani. Een reis naar het hart van het Siciliaanse DNA — een DNA dat natuurlijk voortvloeit uit onze gepassioneerde Siciliaanse route en onze verkenning van het barokke Val di Noto . Kern in het kort Drie millennia veroveringen hebben van Sicilië een unieke smeltkroes in Europa gemaakt. De Arabisch-Normandische kunst (11e-12e eeuw) staat sinds 2015 op de UNESCO Werelderfgoedlijst. De Siciliaanse keuken is de directe erfenis van de Arabieren (citrus, suiker, rijst, saffraan) en van de kustvisserij. Palermo en Cefalù herbergen de absolute meesterwerken van deze culturele fusie. 1. Architectuur: het Arabisch-Normandische wonder Het hoogtepunt van deze versmelting situeert zich tussen 1130 en 1194, onder de Normandische koningen van de Hauteville-dynastie. Roger II, Willem I en Willem II deden een beroep op Arabische architecten,…