Gabriel Goldberg onthult de grenzen van AI bij extreem gewichtsverlies. Wanneer calorietekort botst met homeostase en sociaal leven.
Twee weken geleden schreef ik in deze kolommen over hoe ik een kunstmatige intelligentie had omgevormd tot een meedogenloze voedingscoach . Het principe was verleidelijk: gewichtsverlies reduceren tot een simpele wiskundige vergelijking. Calorieen erin, calorieen eruit. Aantal eiwitten per dag. Een massief tekort, geoptimaliseerde eiwitten, en de belofte van een snelle, lineaire fysieke transformatie. Enkele dagen later publiceerde Eleonore de Richecour , expert-voedingsdeskundige, een uitstekend antwoord op Metis Maven: "AI Telt, de Mens Geneest" . Ze herinnerde er terecht aan dat de machine blind is voor fysiologie, zenuwvermoeidheid en de complexiteit van het levende organisme. Vandaag, na meerdere weken van een "commandoprotocol" (een tekort dat soms de -1.500 kcal per dag benaderde), moet ik een ding toegeven: ze had gelijk. Maar het verhaal stopt daar niet. Dit is wat er werkelijk gebeurt wanneer een perfect algoritme de controle overneemt van een imperfect menselijk lichaam. De Mythe van de Rechte Lijn en de Wet van de Homeostase Op een scherm of in een spreadsheet is gewichtsverlies een prachtige dalende curve. In werkelijkheid is het een loopgravenoorlog tegen je eigen evolutie. Een van de meest universele en meest frustrerende concepten van het menselijk lichaam heet homeostase: de absolute wil van je organisme om zijn evenwicht te bewaren. Wanneer je je lichaam een extreem calorietekort oplegt om vet te verliezen (de beroemde "cut"), denkt je reptielenbrein niet:…